Filters

CD van de week

Recensie: Karen Matheson – Still Time (Vertical Records)

 

Wat een verademing, die prachtige stem van Karen Matheson. Puur en van Schotse bodem die folk-liefhebbers ook kunnen kennen van de folkband Capercaillie. ‘The Dreaming Sea’ was destijds haar solodebuut halverwege de jaren ’90. In die tijd ontdekten we op onze afdeling de één naar de andere prachtige stem of band uit de celtische scene. Wat Mary Black is voor Ierland is Karen voor Schotland. Om Sean Connery nog maar even aan te halen: “A voice touched by God’

Recensie: Israel Nash – Topaz (Desert Folklore Music/Loose)

Begin vorig jaar nog bracht hij nog een prachtige live 2-Lp uit “Across The Water” (die in aanvankelijk nog in mijn jaarlijst vergeten was). Nu ligt z’n zesde studioalbum in de bakken. De man, die ik ervan verdenk Neil Young te hebben beïnvloed dankzij zijn gave om tijd om te buigen, is absoluut één van mijn muzikale helden. En dan ben je natuurlijk razend benieuwd wat hij er nu weer van gemaakt heeft!

 

Sinds 2004 volg ik deze man wat fanatieker, toen hij met dat geweldige album ‘It Always Will Be’ op de proppen kwam. Met dank aan de familie Bolhuis die deze toen bestelde.  “That’s Life” is de titel van zijn nieuwe album, dus dat moet haast wel een jazzplaat worden. En die album-cover, wat is dat toch een plaatje van onze country held, die kan zo aan de muur.

 

In een boerderij in Anderen wordt er sinds 2010 maandelijks optreden op de deel. In een intieme setting zijn dit meestal akoestische concerten. Edwin Jongedijk was er in oktober 2020. Terug naar de basis van de liedjes. In Edwins geval zoals ze oorspronkelijk geschreven zijn, man met gitaar.

Bij het zien van de albumcover krijg je al zo’n donkerbruin vermoeden, en bij het lezen van de artiesten die meewerken op dit album weet je genoeg. Zang en gitaar van Jeff Loops, begeleiding op viool van Matt Heckler en achtergrondzang van Julian Sikes. Dit wordt een ingetogen album, en daar kan ik mij altijd enorm op verheugen.

De band Aosem bracht al eerder een EP met een albumcover die indruk op me maakte. Om de één of andere duistere reden bereikte de muziek niet mijn oren. In 2020 was het haast onmogelijk om via optredens kennis te maken met deze band. Ze maakten wel hun nieuwe album af en ergens in oktober kreeg ik contact met gitarist Erik Koerst.

Recensie: Martijje - Zicht

 

Martijje is een Drentse zangeres, geboren in Grolloo. Na haar economiestudie deed ze de zangstudie aan het conservatorium in Groningen. Ze ontving in 2015 de Streektaalprijs voor het album ‘Evenwicht’, waarvoor ik toen ook een recensie mocht schrijven. In het kader van ‘Steun je lokale helden’ schrijf ik nu graag een recensie voor haar nieuwe album, ‘Zicht’.

Ja je leest het goed, hier boven staat inderdaad het Volendamse duo, voor het eerst in een recensie van mij. Met veel plezier heb ik het nodige van de tv-serie Nick & Simon & Garfunkel gezien en dat wakkerde ook weer het vuurtje van Simon & Garfunkel aan. Haast niet voor te stellen dat het album ‘Bridge Over Troubled Water’ toch alweer 50 jaar oud is!

Rob de Nijs, dat is toch wel één van de zangers die ik het langst volg. Dat begon ooit al in m’n kindertijd met de tv-serie ‘Kunt U Mij De Weg Naar Hamelen Vertellen Meneer?’ en de hits uit de jaren ’70 en begin jaren ‘80. Vanaf 1985 volgde ik meer de albums.

Inmiddels hebben we alle studio albums vanaf 1973 op cd en een 10-tal op vinyl. Samen met Frank Boeijen, Bram Vermeulen is Rob de Nijs voor mij een vaste waarde van de Nederlandstalige muziek.

De band AC/DC kreeg het nodige voor z’n kiezen de afgelopen jaren. Het overlijden van ritme-gitarist Malcolm, de gehoorproblemen van zanger Brian Johnson, drummer Phil Rudd die armpje drukte met de wet, bassist Cliff Williams met pensioen. Maar voor gitarist Angus Young bleef AC/DC borrelen en kon er absoluut geen sprake zijn van ‘einde verhaal’.